Europese bedrijven kiezen massaal om hun duurzaam­heids­rap­por­te­ring verder te zetten, ook wanneer ze na het EU-Omnibus-vereen­vou­di­gings­pakket niet langer verplicht zijn om onder de CSRD te rappor­teren. Dat blijkt uit de osapiens-studie “Beyond Compli­ance: Sustai­na­bi­lity Repor­ting After the Omnibus”. 90% van de bedrijven die buiten de CSRD-scope vallen, zegt de eigen rappor­te­rings­ac­ti­vi­teiten te behouden of zelfs uit te breiden. De resul­taten tonen aan dat duurzaam­heids­rap­por­te­ring voor veel organi­sa­ties is geëvo­lu­eerd van een compli­ance-verplich­ting naar een essen­tieel businessonderdeel.

Na het EU Omnibus I‑vereenvoudigingspakket vallen verschil­lende bedrijven niet langer onder de onmid­del­lijke formele rappor­te­rings­plicht van onder meer de CSRD. Maar hoewel het Omnibus-pakket wijzigt wie moet rappor­teren, veran­dert het niet wie duurzaamheidsrisico’s moet beheren. De studie toont dat duurzaam­heids­rap­por­te­ring steeds minder als een loutere wette­lijke plicht wordt gezien. In de praktijk raakt ze ingebed in de manier waarop organi­sa­ties risico’s beheersen, kapitaal toewijzen en commu­ni­ceren met inves­teer­ders, klanten en partners.

Belangrijkste resultaten

• 90% van de bedrijven die uit de CSRD-scope vallen, wil duurzaam­heids­rap­por­te­ring behouden of uitbreiden
• 86% van die “descoped” bedrijven gelooft dat ze rapporten kunnen blijven maken in lijn met de CSRD-vereisten
• 88,9% van alle bedrijven verwacht de komende 12 maanden meer te inves­teren in tools en automa­ti­se­ring voor duurzaamheidsrapportering
• \90% van alle bedrijven geeft aan dat duurzaam­heids­rap­por­te­ring al (gedeel­te­lijk of volledig) geïnte­greerd is met finan­ciële rapportering

Duurzaam­heids­data wordt boven­dien actief gebruikt bij beslis­singen met grote impact, onder meer voor:

• Opera­ti­o­nele en resour­ce­plan­ning (52,8%)
• Innovatie en proces­ont­werp (47,7%)
• Finan­ciële planning en inves­te­rings­be­slis­singen (38,1%)
• Supply chain-risico­ana­lyse (38,1%)

Respon­denten noemen meer zicht op klimaat‑, supply chain- en opera­ti­o­nele risico’s (49,2%) als het grootste voordeel van duurzaam­heids­rap­por­te­ring. Andere vaak genoemde voordelen zijn meer vertrouwen bij inves­teer­ders dankzij audit­bare infor­matie (43,8%), het voldoen aan rappor­te­ring- en audit­ve­r­eisten van klanten en partners (43,8%), en betere afstem­ming tussen finance en sustai­na­bi­lity in besluit­vor­ming (43,3%).

De duurzaamheidsparadox

Hoewel de bereid­heid om te blijven rappor­teren hoog is, wijst het onder­zoek op een struc­tu­rele spanning. 84,5% van de organi­sa­ties die uit de scope vallen, verwacht dat minder regel­ge­vende druk op termijn leidt tot minder interne middelen voor duurzaam­heids­rap­por­te­ring. Als belang­rijkste interne drempels worden genoemd: budget­be­per­kingen (43%), versnip­perde datasys­temen (40,7%), zwakke techno­lo­gi­sche integratie (31%) en ondui­de­lijke owner­ship (29,07%).

Dat creëert wat de studie omschrijft als een “duurzaam­heids­pa­radox”: een hoge strate­gi­sche erken­ning van de waarde van rappor­te­ring, gecom­bi­neerd met afnemende resource-onder­steu­ning. De bevin­dingen wijzen erop dat automa­ti­se­ring en gecen­tra­li­seerd databe­heer cruciaal worden om rappor­te­rings­kwa­li­teit te behouden binnen strak­kere middelen. Zeker nu vrijwil­lige rappor­te­ring leidt tot meer fragmen­tatie, met organi­sa­ties die tegelijk navigeren tussen VSME, CCF, GRI en ISSB.

Andreas Rasche, Professor of Business in Society aan Copen­hagen Business School: “De resul­taten tonen een duide­lijke voorkeur voor conti­nu­ï­teit in rappor­te­ring bij grotere bedrijven die onder Omnibus I werden vrijge­steld. Vrijwil­lige rappor­te­ring en beyond-compli­ance strate­gieën komen daardoor nadruk­ke­lijk op de voorgrond van de toekom­stige duurzaamheidsagenda.”

Alberto Zamora, Co-Founder en Co-CEO van osapiens: “De voorbije jaren was de regula­toire richting vooral éénrich­tings­ver­keer: meer vereisten en meer bedrijven binnen scope. Het Omnibus-pakket veran­dert dat. Maar onze data toont dat bedrijven niet terug­scha­kelen wanneer de verplich­ting wegvalt. Ze beseffen dat rappor­te­ring niet langer enkel een compli­ance-oefening is, maar een manier om risico’s te begrijpen, kapitaal toe te wijzen en duurzaam te groeien.”

De studie toont dat duurzaam­heids­rap­por­te­ring, zelfs bij lagere regel­ge­vende druk, centraal blijft in hoe organi­sa­ties risico en geloof­waar­dig­heid managen. Ze wordt steeds vaker ingezet om finan­cie­ring te verze­keren, te voldoen aan klant- en keten­ve­r­eisten, en om inves­te­ringen en opera­ties te sturen met betrouw­bare data. Daarmee wordt rappor­te­ring meer en meer een markt­ver­wach­ting en concurrentiefactor.

Download hier het volle­dige rapport.