Een groep Europese fabrikanten van routers, waaronder AVM (bekend van de FRITZ!Box), Devolo, Lancom, Teldat en Zyxel, heeft de handen ineengeslagen onder de naam Safenet. Hun doel? De Europese Unie moet dezelfde strenge importcontroles instellen voor routers als die al gelden voor 5G-netwerkapparatuur, zoals die van Huawei en ZTE. De oproep komt op een moment dat 40 procent van alle routers in Europa afkomstig is uit China — een marktaandeel dat volgens Safenet te groot is om te negeren.
Een veiligheidsrisico dat niet langer genegeerd kan worden
De cijfers zijn indrukwekkend: 93 procent van al het Europese internetverkeer loopt via routers. En van die routers komt bijna de helft uit China. Dat is precies waar Safenet zich zorgen over maakt. De organisatie wijst erop dat Chinese fabrikanten, door lokale wetgeving, verplicht kunnen zijn om samen te werken met hun overheid. Dat opent de deur voor potentiële inbreuken op de privacy en veiligheid van Europese burgers en bedrijven.
De parallellen met de 5G-discussie zijn opvallend. Voor 5G-netwerken heeft de EU al maatregelen genomen om apparatuur van Chinese fabrikanten als Huawei en ZTE uit kritische infrastructuur te weren. Voor routers in huishoudens en bedrijven ontbreken dergelijke regels echter nog steeds. Toch zijn juist deze apparaten een geliefd doelwit voor cyberaanvallen. Zo werd in mei nog het Asocks-proxynetwerk ontdekt, waarbij 17 miljoen gekaapte routers werden misbruikt voor grootschalige cybercriminaliteit. Ook in de Verenigde Staten zijn al maatregelen genomen tegen TP-Link, nadat hun apparaten betrokken bleken bij staatsgestuurde cyberaanvallen op Amerikaanse infrastructuur.
Drie concrete eisen voor meer veiligheid
Safenet stelt drie voorwaarden voor om de veiligheid van routers in Europa te waarborgen. Ten eerste moeten alle aanbieders die op de Europese markt actief willen zijn, transparant zijn over hun toeleveringsketen: van hardwarecomponenten tot de gebruikte software. Ten tweede pleit de organisatie voor een EU-mandaat voor kritische infrastructuurbeheerders, waarbij deze verplicht worden om routers van vertrouwde fabrikanten te gebruiken — net zoals al geldt voor 5G-netwerken. Ten slotte moet er een gezamenlijk EU-veiligheidskader komen dat de toegang tot de markt voor fabrikanten uit hoogrisicolanden bemoeilijkt.
Deze eisen zijn niet alleen bedoeld om de veiligheid te vergroten, maar ook om een gelijk speelveld te creëren. Europese fabrikanten hebben immers moeite om te concurreren met Chinese aanbieders, die hun producten vaak tegen lagere prijzen aanbieden. Een verplicht veiligheidskader zou de concurrentie op regulatorisch vlak eerlijker maken.
Toch is de vraag of de EU deze oproep serieus zal oppakken. De NIS2-richtlijn, die kritische infrastructuurbeheerders verplicht tot betere beveiliging, schrijft geen concrete eisen voor aan de herkomst van hardware. Ook de Cyber Resilience Act, die de veiligheid van digitale producten reguleert, gaat niet in op importcontroles. Safenet benadrukt dat hun voorstellen precies in deze leemte voorzien — een leemte die volgens hen dringend opgevuld moet worden.
De ervaring met 5G leert echter dat dergelijke besluiten jaren kunnen duren. De druk om actie te ondernemen was toen al groot, mede door waarschuwingen van inlichtingendiensten en trans-Atlantische partners. Voor routers in huishoudens en kleine bedrijven lijkt de prioriteit in Brussel vooralsnog een stuk lager. Wie hoopt op snelle regulering, zal waarschijnlijk nog even geduld moeten hebben.

0 Reacties