19 november 2026

0 Reactie(s)

19 november 2026

Van Kaapstad tot de Baltische Zee krijgt het herstel van internetkabels meer aandacht

Als een onder­zeese inter­net­kabel uitvalt, kan dataver­keer vaak via een andere route verder. Intussen moet er wel een repara­tie­schip naar de plek waar de kabel bescha­digd is. De Europese Unie trekt ruim 9,5 miljoen euro uit voor een proef in de Balti­sche Zee die de wacht­tijd op zo’n schip moet verkorten. Elders in de wereld proberen overheden en kabel­be­heer­ders op andere manieren hetzelfde probleem aan te pakken. Ze maken afspraken met commer­ciële rederijen, leggen voorraden reser­ve­kabel aan of proberen de vergun­ning­ver­le­ning voor herstel­werk te versnellen. 

Een geschikt schip uitrusten zodra het nodig is

Finland, Zweden en Estland willen in het project Merikarhu repara­tie­ap­pa­ra­tuur klaar­zetten in een haven of op een scheeps­werf. Als de reguliere commer­ciële herstel­ca­pa­ci­teit niet beschik­baar is, kan een geschikt vaartuig daar worden uitge­rust voor een reparatie. Het Europese subsi­die­pro­gramma gaat uit van maximaal drie dagen voor de instal­latie, gerekend vanaf de aankomst van het schip. De vaart naar de bescha­digde kabel en het herstel­werk volgen daarna. Het project heeft een totaal­budget van circa 19 miljoen euro. De appara­tuur moet nog worden aangeschaft. 

De Verenigde Staten hebben de beschik­baar­heid van schepen geregeld via de Cable Security Fleet. De federale overheid heeft binnen dat programma twee commer­ciële kabel­schepen onder Ameri­kaanse vlag finan­cieel onder­steund. De schepen verrichten regulier kabel­werk en hun exploi­tanten moeten ze bij een natio­nale noodsi­tu­atie beschik­baar stellen. Daarmee legt Washington de nadruk op vooraf afgesproken toegang tot gespe­ci­a­li­seerde schepen, terwijl de Balti­sche proef draait om appara­tuur die op een geschikt vaartuig kan worden geplaatst.

Van reservekabel in Samoa tot vergunningen in Zuidoost-Azië

Hoe belang­rijk de uitvals­basis van een schip is, blijkt uit de inzet van de Léon Thévenin. Dit repara­tie­schip van Orange Marine opereert vanuit Kaapstad en werd in 2024 ingezet na kabel­breuken voor de westkust van Afrika en later ook na schade aan de EASSy- en SEACOM-kabels voor Oost-Afrika. Een schip kan daarmee een groot gebied bedienen. Waar de schade optreedt, bepaalt mede hoeveel tijd het kost om er te komen.

De beheerder van de Australia – Japan Cable verdeelt het onder­houd over twee regio’s. Ten noorden van Guam kan hij een beroep doen op een kabel­schip en een depot in Yokohama. Voor het zuide­lijke deel heeft hij via een andere overeen­komst toegang tot een schip dat doorgaans vanuit Nouméa opereert, met reser­ve­kabel in Samoa. Australië neemt ook preven­tieve maatre­gelen. In bescher­mings­zones bij Sydney en Perth gelden beper­kingen voor activi­teiten die kabels kunnen bescha­digen, waaronder bepaalde vormen van sleepnetvisserij. 

In Zuidoost-Azië kijken de ASEAN-landen ook naar de tijd die verloren kan gaan voordat een schip aan het werk mag. In januari 2026 namen ze gezamen­lijke richt­lijnen aan voor kabel­be­scher­ming en snellere repara­ties. Die bevatten onder meer aanbe­ve­lingen voor de afhan­de­ling van vergun­ning­aan­vragen. Bij kabels die door de wateren van meerdere landen lopen, is de afstem­ming tussen die landen onder­deel van de voorbe­rei­ding op een storing.

Wat Nederlandse datacenters hiervan merken

Voor Neder­landse datacen­ters is dit meer dan een vraag­stuk voor kuststaten. Onder­zeese glasve­zel­ka­bels vormen een deel van hun verbin­dingen met het Verenigd Konink­rijk en verder gelegen markten. Twee verbin­dingen die bij verschil­lende carriers zijn ingekocht, kunnen onderweg dezelfde zeekabel of hetzelfde aanlan­dings­punt gebruiken. Als verkeer bij een breuk kan uitwijken naar een onafhan­ke­lijke route met voldoende capaci­teit, blijft de dienst­ver­le­ning mogelijk. Een snellere reparatie verkort dan de periode waarin het netwerk met minder uitwijk­mo­ge­lijk­heden moet functioneren.

Voor de Noordzee bestaan al commer­ciële onder­houds- en repara­tie­af­spraken via het Atlantic Cable Maintenance & Repair Agree­ment. Als de Balti­sche proef laat zien dat een geschikt schip snel kan worden uitge­rust, ligt het voor de hand dat de appara­tuur en werkwijze op termijn ook op de Noordzee inzet­baar worden. De Europese Commissie heeft inmid­dels een tweede subsi­dier­onde van 40 miljoen euro geopend voor verge­lijk­bare herstel­ca­pa­ci­teit, met een uitbrei­ding naar de Atlan­ti­sche Oceaan en de Middel­landse Zee. Een afzon­der­lijk Noord­zee­pro­ject is in die aankon­di­ging nog niet genoemd.

Redactie@DCpedia

Redactie@DCpedia

0 Reactie(s)

4 weergaven

0 Reactie(s)

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reacties gesloten

De reactiemogelijkheid is verlopen. (14 dagen)

Nieuwsbrief

Pin It on Pinterest

Share This